SAE 035 icoon Het verdronken land van Saeftinghe

Het verdronken land van Saeftinghe

Een bezoekerscentrum te Emmadorp in Zeeland

Het verdronken land van Saeftinghe
Het verdronken land van Saeftinghe
Het verdronken land van Saeftinghe
Het verdronken land van Saeftinghe
Het verdronken land van Saeftinghe
Het verdronken land van Saeftinghe
Het verdronken land van Saeftinghe
Het verdronken land van Saeftinghe
Het verdronken land van Saeftinghe
Het verdronken land van Saeftinghe

In het oosten van Zeeuws Vlaanderen, een paar kilometer van de Belgische grens, ligt het Verdronken Land van Saeftinghe. Ooit werd dit gebied overspoeld door de Schelde waarbij vier dorpen verdwenen. Nu treffen we een uniek natuurgebied aan bestaande uit schorren, slikken en kreken met een geheel eigen flora en fauna. Het Verdronken Land is een getijdengebied, onderworpen aan de dynamiek van eb en vloed. Het is een mysterieus land dat te bezoeken is door middel van wandeltochten welke door een gids worden begeleid. De belangstelling was zo groot, dat het gebied overbelast dreigde te raken. Een bezoekerscentrum, waarin de ervaring van een wandeltocht is nagebootst, bleek dé oplossing om de bezoekersdruk te verminderen.

Voordat wij aan deze opdracht begonnen, hebben we eerst zelf onze laarzen aangetrokken om een tocht met een gids te maken. Veel van wat we toen ervaarden zie je terug in de tentoonstelling. Zo kregen we een demonstratie met Schijnspurrie, een plant met een vernuftige bloem! Hoe die bloem werkt, kun je nu in de tentoonstelling ontdekken. Daar staat een model van Schijnspurrie in een bak met water. Als je meer water in de bak pompt, zul je zien dat de bloem zijn kroonbladeren dichtklapt, waarbij hij een luchtbel vasthoudt om zo het stuifmeel droog te houden. De tentoonstelling heeft de vorm van een getijdengebied met schorren en slikken, een voortdurend spel van zand en water. Wat je hier tegenkomt zijn verhalen over veen en moernering, brakwaterflora, de groene spons, vissen, een metersgrote zeearend, een veenlijkje, slibbinders, culinair Saeftinghe met zeekraal, lamsoor en een heksenborrel, drijfzand, een getijdenklok en een interactieve waterbak. Pas op dat je niet op een van de vogelnesten trapt die plots in de vloer zichtbaar worden!

Waarom het hier ‘Het verdronken land van Saeftinghe’ heet, vertelt de legende. Een visser ving ooit een zeemeermin. De zeemeerman werd daarop zo kwaad dat hij een vloek uitsprak over Saeftinghe. Uiteindelijk steeg het water en Saeftinghe verdronk. In de tentoonstelling zien we een theatertje waarin alle personages uit deze legende voorbijkomen. Zoals de dorpelingen die bedelaars wegjagen, de vissers op de golven en de zeemeermin die telkens boven water komt. De uitgezaagde personages zijn met olieverf beschilderd en bewegen met behulp van mechaniekjes. Op het einde van het verhaal stijgt het water in het theatertje en gaat het dorp met klokkengelui ten onder.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *